مواد نیرو زا و مکمل ها قسمت 2

 

مواد نیرو زا و مکمل ها قسمت 2

گشاد کننده های رگها
گشاد کننده های رگها حجم جریان خون را به قلب و عضلات اسکلتی افزایش می دهند.در افراد غیر حرفه ای ممکن است مصرف این داروها در کوتاه مدت دارای اثرات واضحی باشد،اما مصرف آنها در درازمدت بین ورزشکاران می تواند پاسخ عکس(به علت اثرات هومئوستاتیک طبیعی)ایجاد کند.با توججه به این که مصرف این داروها در ورزش عمومیتی ندارند،جدیداً نمونه هایی ساخته شده که ورزشکاران از آنها استفاده کنند.
استروئیدهای صناعی
با توجه به کاربرد این استروئیدها در ورزش بهتر است اینها را به دو گروه کاملاً متفاوت تقسیم کنیم: قانونی و غیرقانونی.گروه قانونی شامل قرصهای تنظیم خانواده یا ضدبارداری است که به منظور کنترل عادت ماهیانه در بین ورزشکاران زن مورد استفاده قرار می گیرند.این قرص ها برای اطمینان از این نکته مصرف می شوند که هیچ گونه تنش پیش از قاعدگی (PMT) درست قبل از یک مسابقه مهم اتفاق نمی افتد.اما علیرغم اثر خوب ااین قرص مصرف آن بدون عوارض جانبی نیست،یکی از این عوارض،کاهش سطوح ویتامینCاست(احتباس آب،افزایش وزن بدن و اختلالات روانی به همراه تغییرات خلقی فوق العاده زیاد از دیگر عوارض آن است).تذکر این نکته لازم است که عوارض جانبی به طور قابل ملاحظه ای از فردی به فرد دیگر واز یک قرص تجویزشده به قرص دیگر متفاوت است.گروه غیر قانونی شامل آنابولیکها و آندروژنها است که نسب به مواد نیروزای دیگر احتمالاً اثرات بیشتری بر روی ورزش دارد.(در دورۀ افزایش عملکرد)ورزشکاران و به خصوص آنها که ورزش های قدرتی انجام می دهند،به منظور بدست آوردن مزایای آنابولیکها(ساخت پروتئین)و آندروژنها (افزایش حجم عضله)،با توجه به مرحله تمرینی خاص هر دو را با هم به کار می گیرند.علی رغم همه پیشرفت هایی که در روشهای تست دوپینگ حاصل شده، عدۀ زیادی از ورزشکاران به طور پیشرفته ای با این مسئله با پختگی خاصی برخورد کرده و دارای اطلاعات دقیقی از این بدبختی ورزش مدرن هستند.به کونه ای که آن دسته از داروهای آنابولیکی را که به راحتی قابل شناسایی هستند در طول مراحل تمرین(هنگام افزایش قدرت و حجم)و آنها را که کمتر قابل شناسایی هستند در زمان نزدیک به مسابقات(زمان احتمال انجام دادن تست)استفاده می کنند.
باید قبول کنیم که استروئیدهای آنابولیکقرص های جادویی نیستند که دائم از این داروقبل از مسابقات استفاده شود. این دارو ترکیبی است که به صورت خودسر هنگام تمرین مورد استفاده قرار می گیرد. استروئید به خودی خود کاری انجام نمی دهد،اما با استفاده از یک اثر گلوکوکور تیکوئید ظرفیت کاری شخص را افزایش می دهد که نتیجه آن بازگشت به حالت اولیه سریعتر بعد از فشار تمرینات است.همین طور از اثر سرخوشی استروئید همراه با یک پاسخ آندروژنی برای ایجاد حس برتری جویی در ورزش استفاده می شود.
مصرف هورمون رشد انسان( HCG) درطیف وسیعی از ورزشکاران دیده شده است،این گروه از ورزشکاران مواد مذکور را برای افزایش عملکرد مورد استفاده قرارمی دهند.نظریات و عقاید فراوانی دراین زمینه وجود دارد اما هیچ کس مصرف مواد مذکور را بدون عوارض جانبی نمی داند.درحال حاضرکه مشغول تهیه این متن هستم ورزش یک مشکل عمده دارد و آن صنعت در حال رشد بازار سیاه داروهای استروئیدی است.فعلاً تا زمانی که قانونی جدید تصویب شود خرید و فروش استروئیدهای آنابولیک غیرقانونی نیست وآن را می توان از هر مغازه ای درهرکشور اروپایی تهیه کرد.اما به نظر می رسد به زودی قانون جدیدی در این زمینه تصویب شود.بعضی محققان هیچ گونه تأثیرات مثبت را درعملکرد شخص به هنگام مصرف استروئیدها قائل نیستند.اما اگر در مراحل پایانی رقابت،ورزشکار مجبور به انجام دادن فعالیت بیشتر شود، ملاحظه خواهید کرد که اثراین قرصها به خصوص بر روی ورزشهای قدرتی بسیار شگرف است چرا که رکود اصلی را تا15% اساساً از طریق افزایش قابل توجه در قدرت شخص بهبود می بخشد.
داروهای پنهان کننده
داروهای پنهان کننده که بعضی از آنها مدر(دارویی که باعث افزایش ادرار می شود)هستند می توانند در یک نمونه ادرار که ممکن است از جهات دیگر مثبت باشد وجود داروهای نیروزا نظیر گروه استروئیدها را پنهان کنند.این گونه داروها نظیر probenicid در فهرست داروهای ممنوع قرارگرفته اند.
دوپینگ خون
از لحاظ فنی دوپینگ خون به معنای استفاده از دارونیست.دوپینگ خون یعنی گرفتن خون از شخص، جداکردن گلبول های قرمز ازآن و سپس بازگرداندن گلبول های قرمز متراکم به همان شخص در زمانی دیگر.دوپینگ باید در شرایط کاملاً استریل بخصوص در طی  منجمد کردن انجام شود.مدارک موجود نشان می دهد که حداقل یک مورد مرگ ناشی از دوپینگ خون اتفاق افتاده است،همچنین تعدادی از عفونتهای شدید شامل هپاتیت از نتایج این روش نادرست است.هنگامی که تزریق خون انجام می شود،در فرددریافت کننده ظرفیت حمل اکسیژن براثرافزایش گلبولهای قرمزموجود در گردش خون بیشتر می شود.البته این وضعیت کوتاه مدت است چرا که وضعیت هومئوستاتیک بدن به زودی وضعیت موجود را به حالت ثابت اولیه برمی گرداند.
مکمل ها
این مسئله احتمالاً یکی از داغ ترین و بحث انگیزترین جنبه ها از دیدگاه تغذیه است.استفاده از مکمل ها طرفدارانی دارد که در آستانه افراط گری هستند و نیز  مخالفینی دارد که شغل بسیاری از آنان حرفه پزشکی است. مکمل غذایی این گونه تعریف شده است:یک ماده کمکی و نه یک جانشین برای تنظیم یک رژیم غذایی خوب.استفاده از مکمل ها در صورت مصرف غذاهای متنوع که از تعادل کافی همه مواد مغذی برخوردار باشد ضرورتی  ندارد. اما بسیاری از مردم جامعه به شیوه درست و صحیح غذا نمی خورند،بنابراین ممکن است مصرف مکمل ها تنها گزینه باشد.عده زیادی از ورزشکاران از امتیاز جوانی برخوردارند. این گروه از مردم شامل دانش آموزان نیز می شوند،که احتمالاً از غذاهای خانگی گریزان هستند.اما به تدریج آنها به غذاهای آماده،راحت وهله هوله به عنوان تنها منابع انرژی متکی می شوند.تحقیقی که در بین ورزشکاران دانش آموز در سال 1985 انجام شد،زنگ خطرهایی را به خصوص در بین نوجوانان دختر به صدا د آورد.اکثر افراد این گروه در طول هفته از سبزی های تازه استفاده نمی کردند اما در عوض علاقه مندی زیادی به مصرف شکلات و ساندویچ تن ماهی داشتند.بدیهی است این گروه در معرض خطرات ناشی از رژیم غذایی ناکافی برای رفع نیازهایشان هستند.
خواندن فهرست مواد غذایی تولید شده به وسیله اکثر شرکت های غذایی بهداشتی تکان دهنده است.اگر مردم تمام محصولات را در مقادیر توصیه شده مصرف کنند آنها مجبور خواهند بود بخش بسیار بزرگی از روز را صرف خوردن این قرص های عوام پسند کنند.سر چشمه و منشأ مکمل های غذایی (و همچنین تجارت غذای سالم)به قرن ها قبل بر می گردد،و طلایه دار آن به احتمال بسیار زیاد عطاران(گیاه پزشک)هستند.البته فرمول بسیار از این ترکیبات هنوز مشخص نشده است و از رموز داروسازان عهد باستان است.تعداد قابل توجهی از آنها دارای فرمولهای شناخته شده ای هستند که در گذر زمان امتحان خود را پس داده اند و با محبوبیت خاصی از نسلی به نسل دیگرمنتقل شده اند.
من اعتقاد راسخی به استفاده از مکمل در رژیم غذایی دارم،اما حتماً باید برای مواقع خاصی مصرف شوند.اولاً مکمل ها نباید جایگزین یک رژیم غذایی متنوع،سالم و خوب شوند.من معتقدم زمانی ازمکمل ها باید استفاده کرد که رژیم غذایی قادر به فرآهم کرن مواد مغذی ضروری نباشد. نکته دیگر این که مکمل های غذایی در یافتی می باید از هز شخص به شخص دیگرو از هر ورزش به ورزش دیگر تفاوت کند.لازم است ورزشکاران به نیازهای خود توجه کنند و به این مسئله دقت کنند که آیا رژیم غذایی آنها نیازشان را برآورده می سازد یا خیر، وسپس مکمل ها را درمقادیر مناسب مصرف کنند.زمانی درباره میزان مواد مغذی موجود در غذاها آزمایش هایی انجام می شود می باید فرآیندهای انجام شده بر روی غذا نظیر سرخ کردن،انجماد،پختن و روند تولید مدنظر قرار گیرند زیرا اثرات حاصل ه به اندازه نوع خام آنها نیست.
تقریباً مسلم است که اضافه کردن 3نوع ماده مغذی پایه به عنوان مکمل به غذاها غیر ضروری خواهد بود،زیرا تقریباً هر رژیم غذایی این سه نوع ماده مغذی را به طور مکفی دارد.در ورزش های  پایه قدرتی من از مصرف آمینواسیدها به شکل خالص حمایت می کنم.بجز این مورد استفاده از ویتامین ها،مواد معدنی، و تعدادی از ریز مغذیها ممکن است برای افراد خاصی ضروری باشند.

/ 0 نظر / 43 بازدید