رژیم غذایی درسندرم رودۀ تحریک پذیر

رژیم غذایی درسندرم رودۀ تحریک پذیر

سندرم رودۀ تحریک پذیر،یکی از شایع ترین اختلالات دستگاه گوارش است که درآن،تغییرات اجابت مزاج و درد شکمی در غیاب اختلالالت ساختاری دیده می شود.هیچ نشانۀ تشخیصی خاصی برای این بیماری وجود ندارد.بنابراین،تمام تعاریف این بیماری بر اساس علائم بالینی است.
این بیماری یک اختلال مربوط به جوانان و اغلب موارد جدید قبل از 45 سالگی تظاهر می کنند.فرد مبتلا به این سندرم از درد کرامپی متناوب شکم و نفخ و تغییرات اجابت مزاج شکایت می کند. علت این سندرم به خوبی شناخته نشده است.اغلب بیماران قادرند علائم را با تغییرات غذایی،کاهش اظطراب و گاهی دارو کنترل کنند.
باید به بیمار اطمینان داد که بیماری او ارگانیک نیست.باید هم برای کنترل علائم و هم ارزیابی های دوره ای برای رد بیماری های همراه،پیگیری مناسب صورت پذیردفعالیت جسمی منظم در تسکین اظطراب و کمک به حرکات روده به خصوص در بیمارانی که مشکل غالبشان یبوست است،تأثیر مثبت دارد.
داشتن یک دفتر- که در ان به غذاهایی که می توانند علائم را تشدید کنند،اشاره شده است-مفید است.تغییرات غذایی شامل افزایش فیبر غذایی،پرهیز از کافئین(محرک حرکات دستگاه گوارش) و پرهیز از غذا خوردن بلافاصله قبل از ورزش است.غذا خوردن چند ساعت قبل از ورزش است. غذا خوردن چند ساعت قبل از ورزش می تواند در تحریک رفلکس گاستروکولیک که موجب شروع حرکات روده می شود،مؤثر باشد و در نتیجه از وقوع مشکلات بعدی در طّی مسابقه یا تمرین جلوگیری کند.

در این بیماران، چربی اضافی رژیم غذایی، کافئین، قندهایی چون لاکتوز، فروکتوز و سوربیتول و غذاهای سنگین در مقایسه با اشخاص طبیعی کمتر تحمل می شوند.
بیماران مبتلا به نفخ باید حبوبات و کربوهیدراتهای قابل تخمیر را تا حد ممکن از رژیم غذایی خود حذف کنند.کاهش مصرف آب سیب و آب انگور و موز نیز می تواند نفخ شکم را کاهش دهد.
بیماران مبتلا به عدم تحمل لاکتوز باید میزان در یافت شیر را کاهش دهند.حرکات روده ممکن است با خوردن فروکتوز-که در بسیاری از میوه ها وجود دارد-و سوربیتول-که یک شیرین کننده مصنوعی یا حامل بعضی از داروهاست- دچار اختلال شود.بیماران مبتلا به درد شکمی باید رژیم غذایی کم چربی و پروتئین مکفی را امتحان کنند.غذاهای حاوی فیبر، نشاسته های مقاوم و الیگوساکاریدها ممکن است به صورت غذاهای پروبیوتیک جهت کمک به ایجاد میکروفلورای سالم و مقاوم به عفونت پاتوژنیک به کار روند.
دقت کنید که تب،مدغوع خونی،کاهش وزن و سوء تغذیه جزء علائم این بیماری نیستند.وجود هر یک از این علائم،ارزیابی بیماریهای جدی تر را لازم می سازد.کم خوابی نیز شایع نیست،زیرا درد شکم این سندرم تقریباً فقط در ساعات بیداری احساس می شود.در صورت عدم تحمل برخی مواد غذایی در یک مقطع زمانی،این مواد را می توان بعد از مدتی دوباره در رژیم غذایی وارد کرد.نقش آنتی اکسیدان ها(مانند ویتامینE)،اسیدهای چرب امگا3 واسید آمینه گلوتامین،در درمان این بیماری مفید است.

/ 0 نظر / 18 بازدید